Rajd Katyński - ZAPROSZENIE

Piotr

W imieniu Stowarzyszenia Międzynarodowy Motocyklowy Rajd Katyński zapraszam do uczestniczenia w corocznych wyprawach na Wschód.
Oto listy dwóch kolegów, uczestników V (2005r.) oraz VI (2006r.) Rajdu Katyńskiego, które ilustrują nasze doświadczenia i przeżycia:

"Minął już tydzień od naszego powrotu do domów, a ja nie przestaję być ciągle na rajdzie. Zamykam oczy próbując zasnąć i widzę obrazy, które były treścią mego życia przez te minione dwa tygodnie. Cóż było takiego w tej wyprawie, że nie mogę przestać o niej myśleć? Moje życie to ciągła podróż. Nowe miejsca, nowi ludzie. Byłem już prawie wszędzie. Sudańska pustynia, czy północna Kanada, gujańska dżungla, czy japońskie wyspy. A może Kuba, albo Curacao? Gdzie jest piękniej? Do tej pory nie wiedziałem. Nie trzeba było tak daleko szukać. Zrozumiałem, że miejsca, to ludzie. Polacy z kresów II Rzeczpospolitej, których dane mi było spotkać, te przyczółki polskości w maleńkich wioskach Litwy i Ukrainy witające nas chlebem i polską pieśnią. Żyją innym trybem i mają zapewne inny sposób wartościowania. Pielęgnują to, o czym my już dawno zapomnieliśmy. To dzięki nim możemy teraz odkłamywać historię. Ciekawość, potem wzruszenie, a na końcu smutek i żal, że Polska o nich zapomniała. Dobrze, że my im tej Polski, którą tak ukochali, przywozimy odrobinę. Nigdy nie czułem się tak potrzebny tylko przez to, że byłem. Nigdy nie czułem się tak podle, uświadamiając sobie jak słabo znam historię. I nie tłumaczy mnie to, że w szkole nie uczyli. To była dopiero lekcja! Lekcja pokory i solidarności, lekcja współczucia i patriotyzmu. Nie oczekiwałem czegoś podobnego, ale nie mogło stać się inaczej, bowiem na wyprawie tej od początku panował klimat zadumy i skupienia. Wzruszone i przejęte twarze młodych uczestników rajdu były świadectwem na to, że duch tej imprezy udziela się nam wszystkim bez względu na wiek i doświadczenie. Byliśmy równi, byliśmy solidarni, byliśmy wyrozumiali dla swoich słabości. Byliśmy jednością. Zasługa to nas wszystkich.?Była też jazda. Jazda w strugach deszczu, czasem w ciemności i znużeniu. Nikt nie powie, że było łatwo. I dobrze. Tak miało być, tym większa satysfakcja. Brzmią mi w uszach słowa młodego księdza, który mówił: mogliście jechać na plażę, ale woleliście przyjechać tu i za to wam dziękuję. Było nas tylko pięćdziesięciu i aż pięćdziesięciu. Niech jadą do Monte Carlo, biedni. Rajd Katyński to męska sprawa. Nikt łatwo nie rezygnuje. A ci, co ucierpieli? No cóż. Jak w księdze Hioba, tylko Bóg wie dlaczego doświadcza cierpieniem wybranych. Oni nie rezygnują podobnie jak biblijny Hiob. Kończy się powoli sezon motocyklowy. Nastaną wkrótce długie zimowe wieczory. Przy ciepłym ogniu kominka i z lampką koniaku w dłoni wspominać będziemy te wspaniałe, wspólne przeżyte chwile. I pewnie gdzieś tam na kresach będą wspominać polskich motocyklistów, którzy nie pojechali na plażę, ale tam, gdzie pozostała prawdziwa Polska. Dziękuję Ci Wiktorze z całego serca."
Uczestnik VI Rajdu Katynskiego
Sławomir Iwanicki
kapt. PLL LOT, B-767 pilot

"(...) Pytam jedną z pań:
- Dlaczego zostaliście tutaj? Dlaczego nie chcieliście wracać do Polski?
A ona na to,
- Do Polski? A gdzie ta Polska jest tak naprawdę? Dla mnie zawsze tutaj była moja Polska. Widzisz tą resztkę nagrobka młody człowieku?
- Widzę - odpowiadam niepewnie.
- Tutaj leży moja matka.
- A w tym miejscu - odzywa się druga kobieta - leży mój ojciec zamordowany przez NKWD w 1963r. czyli w tym roku kiedy NKWD zdewastowało polski cmentarz.
- To był straszny rok dla Polaków - stwierdza starszy gość w opasce białoczerwonej z czarnym napisem AK.
Aż do opuszczenia cmentarza nie odezwałem się już ani słowem.
Mam nadzieje że moje milczenie było wymowne. Mam nadzieję, że zrozumieli, że ja zdałem sobie sprawę z tego, czym dla nich jest ta ziemia. Mam nadzieję!"
Zły Bob

Wkrótce szczegóły o kolejnym rajdzie oraz zlocie, na który zapraszamy w związku z otwarciem sezonu motocyklowego 2007.

Zapraszam na stronę www.rajdkatynski.net

Pozdrawiam
Piotr

Rajd Katyński - ZAPROSZENIE

Kto jest online